Sprawa Epsteina jest jedną z nich.

 

Nie wszystko, co trafia do mediów, pokazuje pełny obraz.

Są historie, które przez lata były ignorowane lub blokowane

dopóki nie stały się zbyt duże, żeby je ukryć.

W ostatnim czasie miałam możliwość być blisko tego środowiska podczas SKUP – wydarzenia o ograniczonym dostępie.

 

Wśród prelegentów była m.in. Vicky Ward – dziennikarka, która przez lata zajmowała się tym tematem i mówiła o presji, próbach blokowania publikacji oraz mechanizmach, które sprawiają, że niektóre historie długo nie wychodzą na światło dzienne.

Wśród uczestników byli także dziennikarze z międzynarodowych redakcji (m.in. New York Times).

 

I to jest moment, który z perspektywy psychologicznej jest najważniejszy.

Bo takie historie nie kończą się na informacji.

Zostają w głowie, w ciele i w emocjach.

Jako napięcie, niepokój, czasem utrata poczucia bezpieczeństwa.

Bardzo często to nie sama historia działa najmocniej –

ale to, jak zostaje przez nas zrozumiana.

To, co sobie o niej dopowiemy i co zaczniemy przez nią widzieć inaczej.

Dlatego w terapii tak często wracamy nie do wydarzeń,

ale do tego, jak zostały przeżyte.

To, co widzisz i słyszysz,

nigdy nie jest dla Twojej psychiki neutralne.

 

Bo to co oglądasz, nie kończy się na ekranie…